X
تبلیغات
رایتل


 نشریات دانشجویی عموما با هدف روشنگری نقاط تاریک در اذهان دانشجویان و بهتر بگویم "دانشگاهیان" بنا نهاده می شوند که با تاثیر بر روی فضای دانشگاه در جهت آگاه‌سازی دانشجویان تلاش می ‌کنند .
مسلما یک نشریه دانشگاهی باید متفاوت با چیزی باشد که در مجله های بازاری می بینیم !. اگر تفاوتی بین این دو نباشد چه نیازی به انتشار نشریات دانشجویی است؟
این نیاز از 2 سو برای دانشجو قابل اهمیت است : یکی جنبه فعالیت فرهنگی دانشجویان بصورت گروهی و دیگری مطلب مهمی که در زیر به آن می پردازم .
شاید اولین نقطه آغاز دور شدن نشریات دانشجویی از راه اصلی و واقعی خودشان این مطلب باشد که نشریات حالت تالیفی بخود می گیرد و بجای پرداختن به مسائل دانشگاه به مسائلی کاملا روزمره مشابه نشریات بازاری یا خارج از دغدغه های دانشجویی قشر دانشجو می پردازد .
همانطور که از اسم نشریه دانشجویی پیداست یک نشریه دانشجویی باید دانشجویی باشد و برآمده از اذهان و افکار دانشجو و با استفاده از استعدادها و ظرفیتهای دانشجویی باشد .
باید محفلی باشد برای اتحاد فکری دانشجو و تاکید و توجه بر روی مسائل دانشگاه .
این نکته رو همیشه باید سرلوحه کار قرار داد که نشریات دانشجویی باید از حالت تالیفی بیرون بیان و شکل تولیدی بخودشون بگیرن .
باید یک نشریه دانشجویی به مسائلی بپردازد که به حیطه دانشگاه مربوط است . موضوعاتی که دغدغه قشر دانشجوست و در اولویت قرار دارد .
این تنها نکته ای است که می تواند به یک رابطه صمیمی , قوی و دائمی با مخاطب دانشجو بیانجامد . درواقع یک دانشجو انتظار دارد که بجای خواندن و دیدن مطالب روزمره با نظرات مختلف آشنا شود , مقالات و تفکرات و ایده های دانشجویی برآمده از دانشجویان را در زمینه های مختلف بخواند , مسائل و مشکلات دانشگاه را در آن ببیند و بطور خلاصه نشریه دانشجویی را سهیم در فضای دانشگاهی و مسائل و مشکلات خودش ببیند .
خب مهمترین مساله در ایجاد چنین تعاملی استفاده از استعداد دانشجویان در امر تولید مطالب مرتبط با دانشگاه است . استفاده از خود دانشجویان در بخشهای مختلف یک نشریه برای تولید و نه تالیف مطالب همان چیزی است که باید زیربنای یک نشریه دانشجویی را تشکیل دهد .
اینبار خواستم از نشریات دانشجویی بگویم چون بنوعی شاید بتوان گفت تنها فعالیت دانشجویی بود که در ترم اول در دانشگاه شکل گرفت .
مسلما برای آغاز با تمامی مشکلات و کمبود و کاستی ها و نبود امکانات شروع خوبی بود .
انتشار  اولین نشریه با نام "مژده ظهور" و شماره اول گاهنامه دانشجویی "عقربه" و همچنین نشریه "رفیق شفیق" که توسط دانشجویان رشته زبان منتشر شد نوید دهنده شکل گیری فعالیتهای بیشتری بود .
برای اعضا و گروه این 3 نشریه آرزوی موفقیت و بهروزی داریم و انشالله که نشریات دانشجویی دانشگاه ما نیز به تعریف و معنایی که برای یک نشریه دانشجویی داریم روزبروز نزدیکتر بشن و در ترم آینده شاهد این باشیم که با تجربه ای که در ترم اول کسب شد نشریات دانشجویی آنچنان که باید و شاید خصوصا از نظر کیفی تولید شوند .

ضمن اینکه بعنوان یک دانشجو انتظار دارم اتحاد فکری و عملی بیشتری میان نشریات دانشجویی و نمایندگان دانشجویی و بطور کلی میان بخشهای مختلف دانشجویی ایجاد شود .

نشریات دانشجویی بعنوان یکی از ارکانی که می تواند در این اتحاد نقش موثری داشته باشد می بایست خود را برخاسته از دانشجو و شاید تریبونی برای بیان حرفهای دانشجویی ببیند .
خوشحال میشم نظر شما دوستان رو در مورد نشریات دانشجویی و جایگاه اونها بدونم .
با تشکر.

نوشته شده توسط رضا دارائی در جمعه 25 مرداد‌ماه سال 1387 در ساعت 01:32 ب.ظ | 4 نظر